رازهای کوچکِ حیات بخش

بعضی چیزها باید برای همیشه یه راز باقی بمونه . یه راز بین شما و خودتون :)

چیزهایی که برای شما گرانبها هستن اما ممکنه از نظر دیگران ، سطحی ، بی فایده ، ناقص ، زشت و ... باشن .

حتا مسیح هم اهمیت این نکته رو به شاگردانش گوشزد میکنه : مرواریدهاتون رو به خوکها ندید .

البته منظورِ مسیح در این آیه ؛ کلامِ خداوند بوده و اینکه به حواریون میگه کلامِ خدا رو با هر کسی در میون نذارید .

اما توی زندگیِ ما هم پیش میاد که یه چیزی برامون ارزشمند ؛ الهامبخش و نجات دهنده بوده ، اما دیگران هیچ درکی از اهمیتِ اون چیز و تاثیرش بر ما ندارن .

اون چیز میتونه یه فیلم باشه ، یه موزیک حتا . هر چیزی که فکرش رو بکنید .

طبق این تجربه الان سالهاست که خیلی چیزها رو برای خودم مثل یه راز نگه داشتم و هیچی ازشون به هیچکس نمیگم . و جالب اینه که اینها همچنان برام همون درخشندگی و تازگی و شیرینیِ همیشگی رو دارن . همچنان به وجدم میارن و شورِ زندگیم میشن . باعث کنجکاویم ، باعث رونق و تحرک و طراوتم :)

یادِ حافظ میفتم که میگفت : گوشِ نامحرم نباشد جایِ پیغامِ سروش ...

میدونی ؟ باید دو دستی از هرانچه برات عزیز و دوست داشتنیه مراقبت و محافظت کنی . مبادا چشم و ذهن و نظرِ نامحرم رووش بیفته .

اون چیز میتونه حتا یک جمله باشه . یه جمله که یه جا خوندی و به نظرت بسیار جمله ی مهم و الهامبخشی بوده ، مبادا اون رو به کسی بگی .

به محض اینکه بگی ؛ چرک میشه ، دستمالی میشه ، برقش رو از دست میده ؛ حتا معتقدم کارکردش رو هم برات از دست میده . دیگه برات میشه یه چیزِ معمولی مثل باقیِ چیزهای معمولی .

اگر میخوای زندگیت همیشه مملو از رازها و شگفتیهایی باشه که در اوجِ طراوت و خوشوقتی و عیش نگهت دارن ؛ هرگز ؛ هرگز ؛ هرگز چیزهایی که برات مهم و ارزشمند و ناب و خاص و عزیزن رو با دیگران به اشتراک نذار .

هرگز منظورم این نیست که مردم بد ذات هستناااا ، به هیچ وجه اینطور نیست . فقط مردم ناخواسته با نظر ، نگاه ، ذائقه ، سلیقه ، باور و ذهنیتشون که با تو متفاوته ؛ براحتی همه چیز رو برات "معمولی" و بی ثمر میکنن . گند میزنن به احساست نسبتِ به یک موضوع .

میدونی ؟ یه سری چیزا رو برای خودت نگه دار . ازشون هیچی به هیچکی نگو . مثلن یه فیلمهایی ، موزیکهایی ، کتابهایی ، جاهایی ، موضوعاتی ، دغدغه هایی باید باشه که فقط برای خودت باشه . هیچکس هیچی ازشون ندونه . هرگز اونها رو در معرضِ قضاوت و سلیقه و سوادِ دیگران قرار نده .

صحبت کن ، خوش مشرب باش ، شنگول باش ، از هر دری با همه گپ بزن و... اما ، اما ، اماااا یه حرفایی رو یه چیزهایی رو برای خودت نگه دار . مثل یه رازِ ارزشمند و قیمتی و 1ی ازشون مراقبت کن . و فقط خودت با خودت مرورشون کن ، درباره شون فکر کن و باهاشون حال کن :)

همین :)

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 13:40 توسط آوانگارد  |