شلاگر

صحبت از موزیک شد گفتم شاید جاش باشه که از علاقه مندیهای خودم هم صحبت کنم .

این قسمت : 1 :)

شلاگر ژانرِ محبوبِ آلمانیها و کشورهای همسایه مثل سوئیس و اتریش و ... است . سبکی که در اصل همون یورودنس و ملبورنه و امروزه با توجه به جذبِ مخاطبِ جوان کم و بیش به هاوس و زیر شاخه هاش هم نیم نگاهی داره .

البته مثل همه ی ژانرها شلاگر هم اولداسکول داره و بیشتر مخاطبِ مسن رو جذب خودش میکنه .

برای جوانهای روشنفکرِ آلمانی ؛ شلاگر اصلن محبوب نیست . و یه جورایی کسرِ شانشون میشه که اون رو گوش کنن یا بهش توجه نشون بدن . یه چیزی شبیه موزیک بندری و کوچه بازاریِ خودمون که قشرِ روشنفکر از گوش کردن بهش پرهیز میکنن و با صدای بلند هم ابراز میکنن که از این موزیکها خوششون نمیاد .

جوانهای روشنفکر معتقدن شلاگر برای آدمهای سالخورده و بیسواده . اما نکته اینجاست که اتفاقن بسیاری هم بهش عشق میورزن با اینکه تین ایجر و جوان و دانشجو و ... هستن .

شلاگر مضامینِ روزمره داره . ترانه هاش بسیار ساده است و هیچگونه پیچیدگیِ ادبی نداره . انقدر سرراست و ساده است که مردمِ سطحِ پایینِ جامعه هم گوشش میکنن و کاملن میفهمنش . و نیاز به فکر کردن و گره گشایی نداره .

مثلن مثل تفاوتِ ترانه های شهیار قنبری و افشین یداللهی با کسی مثل سعید آسایش یا سندی .

شلاگر اما بسیار باطراوت و سرزنده است . درسته دنبالِ مفاهیمِ عمیق نیست ، اما از همین زندگیِ ساده ی روزمره به شکلی صمیمی و سرحال قدردانی میکنه .

برای آشنایی باهاش میتونین آهنگِ زیر رو ببینید و بشنوید :)

https://www.uplooder.net//files/7955c407b5117d118c8c175f735ba531/Melissa-Naschenweng.mp4.html