تمرین

باروک هنر تظاهر و درخشندگی ست .. از تصنع در برابر طبیعت دفاع میکنه و در شعر استعاره ها و .. همون حکمِ قوسها و مارپیچهای با شکوه و پر کارِ معماری رو دارن . چیزی شبیهِ اضافات و آرایشهای پر تجملش در موسیقی ..
در باروک همه چیز در نهایتِ تجمل و تلالو و تفاخر قرار داره .. یه حالِ اشرافی و با شکوه .
هنرِ باروک ( چه در شعر چه موسیقی و ... ) به ما یادآوری میکنه که هیچ چیز شکل ثابتی نداره تا قابل تعریف باشه .. و این یعنی ارجحیتِ حرکت بر سکون :)
هر وقت دلم از دنیای تنگی که آدما بنا به یا تنگ نظریهاشون یا نوع دوستیها و ایسمهای مرتبت در جهت کارگرگرایی و بدبختدوستی و ... ، واسه خودشون ساختن میگیره ، باروک منو برمیگردونه به همون شکوهِ انسانِ مدِ نظرِ خدا
انسان در مقامِ جانشینِ خداوند :) همانقدر پر ابهت و با شکوه و سرفراز و غنی

اگر بخوایم در این سبک شعر بگیم میتونیم این موارد رو رعایت کنیم مثلن ناپایداری و حرکت رو در شعرمون داشته باشیم ، همراه با استعاره های زیاد ، نشون دادنِ خیال انگیزیِ امر واقعی به جای واقعیت چیزی شبیه اونچه در صحنه تآتر میبینیم . و نکته ی مهم تاکید بر اینکه احساساتِ انسانی عمقی ندارن پس باید با توجه به گذرا بودنِ هرچیز ، لحظه و آن رو غنیمت شمرد و البته موارد دیگه ای که هر کدوم به تزیینِ بیشترِ اثرمون باید بیانجامه ( هر چی که میخواد باشه و هر چیزی میتونه باشه )

امتحانش کنیم و کیف کنیم باهاش
برای من که یکی از حال خوب کن ترین سبکهاست چه وقتی خودم کار میکنم چه زمانی که مخاطبش قرار میگیرم ..
اگر خواستین امتحانش کنید و شعری اینجوری بگید قبلش بهتره بعنوانِ مثال این موزیک رو گوش کنید تا در اون حال قرار بگیرید
همین :)
http://s8.picofile.com/file/8353747168/16_Telema_Tafelmusik_Banquet_Music_In_3_Parts_Production_1_1_Ouverture_Suite_In_E_Minor_6_Air_Un_peu_vivement.mp3.html