خرید بک لینک
هر از چند وقت باید دست به انقلاب بزنم؛ راستگرایی و پوزیتیویسم ارضایم نمیکند .

برای یک چپ ِ شلخته ی دیوانه مآبی چون من که نه تختخواب دارد نه رختخواب ، هر وقت خوابش بگیرد روی شعرها و نوشته ها و نقدهای کف اتاق دراز میکشد ، گیتارش را در آغوش مفشردو آرام به خواب میرود ...

موسیقیهایش همچنان یک مخاطب دارد ؛

میمیرد برای کتاب و جانش به نقاشی بند است

تمام نوشته هایش پر از لکه های قهوه است ... برای نخوابیدن

برای یکی چون من ... برقراری ، یکنواختی ، پایداری ، ثبات و ... منجر به دیکتاتوری ِ عافیت طلبی میشود .

باری ؛ باید هر از چند وقت ، از درون ، دست به انقلاب زد

جملات بالا رو سال 93 نوشته بودم .. با خوندنش شوکه شدم چون

الان به هیچ کدوم از جمله هاش باور ندارم .

نوشته ی بالا از نظرم کاملن اشتباه و، باطله

جالبه ..

میدونی شاید واقعن عمر این وبلاگ " آنارشیِ یک سوررآلیستِ نیمه وقت " به پایان رسیده

خب من حقیقتن اونی نیستم که پارسال بودم . کلی چیزها تغییر کرده ، اطلاعاتم بیشتر شده ، تحقیقاتم ، آگاهیم و ...

پس طبیعیه که اونی نباشم که قبلن بوده

پس اگر همچنان اون نوشته هارو با خودم همراه بیارم ممکنه دیگران و خودم رو دچار اشتباه کنم .

پس لازمه که از این وبلاگ کوچ کنم

پاکش نمیکنم .. حذفش هم نمیکنم

فقط میرم یه جای دیگه .. یه جای ناب و تازه و بکر که بوی معجزه بده ..

بوی فراوانی .. بوی بلند پروازی ...

همین :)

+ نوشته شده در Sun 11 Dec 2016ساعت &nbsp توسط " آوانگارد " |

برچسب: نویسنده: آدرین جعفری‌نژاد تاريخ: پنجشنبه 23 شهريور 1396 ساعت: 3:33

صفحه بندی